บทที่ 67 ตอนที่ 67

ปากร้อนจัดก้มลงแตะแก้มนวลที่ยังคงมีคราบน้ำตาแผ่วเบาอย่างรักใคร่เอ็นดู

เขาอาจจะผิดที่คิดว่าการแก้ปัญหาทุกอย่างควรเป็นเรื่องของผู้นำอย่างเช่นตนเอง โดยไม่ทันสังเกตว่าเข็มหอมจะรู้สึกอย่างไร หลังมือใหญ่ไล้แก้มใสแผ่วเบา และนั่นก็ทำให้คนตัวเล็กรู้สึกตัวตื่น

ดวงตากลมโตมีร่องรอยดีใจเมื่อเห็นใบหน้าของเขา ก่...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ